പറശ്ശിനിക്കടവ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ ക്ഷേത്രം (പറശ്ശിനി മടപ്പുര)Parassinikkadavu Sree Muthappan Temple (Parassini Madappura)

തളിപ്പറമ്പിനടുത്ത്, വളപട്ടണം പുഴയുടെ തീരത്താണ് ഉത്തരമലബാറിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട നാട്ടുദൈവമായ ശ്രീ മുത്തപ്പന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ സന്നിധി – പറശ്ശിനി മടപ്പുര. കേരളത്തിലെ മിക്ക ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമാണ് ഇവിടത്തെ ആരാധന: തെയ്യത്തിലൂടെയാണ് മുത്തപ്പനെ ആരാധിക്കുന്നത്. ദിവസവും രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും തെയ്യക്കോലത്തിലൂടെ മുത്തപ്പൻ ഭക്തർക്കു മുന്നിലെത്തി അവരുടെ സങ്കടങ്ങൾ കേട്ട് അനുഗ്രഹിക്കുന്നു.

ജാതിമതഭേദമില്ലാതെ എല്ലാവരെയും സ്വീകരിക്കുന്ന ഇടമായാണ് മടപ്പുര അറിയപ്പെടുന്നത്. എത്തുന്ന ഓരോരുത്തർക്കും ചായയും പുഴുങ്ങിയ പയറും പ്രസാദമായി ലഭിക്കും; തീർത്ഥാടകർക്ക് ഭക്ഷണവും നൽകുന്നു. മുത്തപ്പന്റെ വിശ്വസ്ത കൂട്ടാളിയായിരുന്നു നായ എന്ന വിശ്വാസമുള്ളതിനാൽ ഇവിടെ നായ്ക്കളോട് പ്രത്യേക സ്നേഹമാണ് – കവാടത്തിൽ വെങ്കല നായ്ക്കളുടെ രൂപങ്ങളുണ്ട്, പ്രസാദം ആദ്യം നൽകുന്നതും നായയ്ക്കാണ്.

On the bank of the Valapattanam river near Taliparamba stands the Parassini Madappura, the best-known home of Sree Muthappan – the beloved folk deity of north Malabar. Worship here is unlike that of most Kerala temples: Muthappan is honoured through theyyam, and every day, morning and evening, the deity appears before devotees in the person of the theyyam performer, listens to their troubles and blesses them.

The Madappura is known for welcoming everyone, whatever their caste or religion. Every visitor is given the simple prasadam of tea and boiled payar, and meals are served to pilgrims. Dogs are treated with special affection, since a dog is said to have been Muthappan's faithful companion – bronze dogs guard the entrance, and the prasadam is first given to a dog.

എരുവേശ്ശിയിലെ നാടുവാഴിയായ അയ്യങ്കര വാഴുന്നവരും പത്നി പാടിക്കുറ്റി അമ്മയും ഏറെക്കാലം ഒരു കുഞ്ഞിനായി പ്രാർത്ഥിച്ചിരുന്നു എന്നാണ് ഐതിഹ്യം. ഒരു ദിവസം പുഴക്കരയിൽ പൂക്കൂടയിൽ കിടക്കുന്ന ഒരു ആൺകുഞ്ഞിനെ കണ്ട പാടിക്കുറ്റി അമ്മ, അത് ശിവന്റെ വരദാനമെന്ന് കരുതി വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. വളർന്നപ്പോൾ ബാലൻ കാട് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു, നായാട്ടിനു പോയി, മാംസം കഴിച്ചു – ഇത് യാഥാസ്ഥിതിക കുടുംബത്തിന് വിഷമമായി. ഒടുവിൽ വളർത്തമ്മ അവന്റെ ദിവ്യരൂപം ദർശിച്ചപ്പോൾ, കണ്ണിലെ അഗ്നി ആരെയും ദഹിപ്പിക്കാതിരിക്കാൻ ‘പൊയ്ക്കണ്ണ്’ അണിഞ്ഞ് അവൻ വീടുവിട്ടിറങ്ങി.

യാത്രയ്ക്കിടെ ചന്തൻ എന്ന ചെത്തുകാരൻ കള്ള് നൽകാൻ മടിച്ചപ്പോൾ കല്ലായിപ്പോയെന്നും, ഭാര്യയുടെ പ്രാർത്ഥന കേട്ട് മുത്തപ്പൻ അയാളെ വീണ്ടെടുത്തെന്നും, ആ കുടുംബമാണ് ആദ്യ ഭക്തരായതെന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് കള്ളും മീനും ഇന്നും ഇവിടത്തെ നിവേദ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായത്. മുത്തപ്പന്റെ കൂടെ എപ്പോഴും ഒരു നായ ഉണ്ടായിരുന്നു; അതിനാലാണ് എല്ലാ മടപ്പുരകളിലും നായ്ക്കൾക്ക് ആദരം. ഭക്തർ മുത്തപ്പനെ ശിവന്റെ ഒരു ഭാവമായാണ് കാണുന്നത്; തിരുവപ്പന, വെള്ളാട്ടം എന്നീ രണ്ട് തെയ്യരൂപങ്ങൾ വിഷ്ണുവും ശിവനും ചേർന്ന ഭാവമായും വിശദീകരിക്കാറുണ്ട്.

പറശ്ശിനി മടപ്പുര ഏറെക്കാലമായി തിയ്യ സമുദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്; പൂജകൾ നടത്തുന്നത് അവരാണ്, തെയ്യം കെട്ടുന്നത് വണ്ണാൻ സമുദായത്തിലുള്ളവരും. പരമ്പരാഗത കേരളീയ ക്ഷേത്രശൈലിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, പുഴയോരത്തെ വെള്ള നിറമുള്ള മൂന്നുനില കെട്ടിടമാണ് ഈ സന്നിധി. കാലക്രമേണ കണ്ണൂർ ജില്ലയിൽ ഏറ്റവുമധികം ഭക്തരെത്തുന്ന ആരാധനാലയങ്ങളിലൊന്നായി ഇത് വളർന്നു; ഉത്തരമലബാറുകാർ എത്തിച്ചേർന്ന ഇടങ്ങളിലെല്ലാം മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരകളുണ്ട്.

The story goes that Ayyankara Vazhunnavar, a chieftain of Eruvessi, and his wife Padikutti Amma had long prayed for a child. One day Padikutti Amma found a baby boy lying in a basket of flowers by the river and took him home as Shiva's gift. As the boy grew, he loved the forest, went hunting and ate meat, which troubled the orthodox household. When his foster mother finally saw his divine form, he left home, covering his eyes with a poikannu – a false eye-shield – so that the fire of his gaze would harm no one.

Devotees believe that on his travels he met a toddy-tapper named Chanthan, who refused him a drink and was turned to stone; when Chanthan's wife prayed, Muthappan forgave him and restored him, and the family became his first devotees. That is why toddy and fish are still part of the offerings here. A dog followed Muthappan everywhere, which is why dogs are honoured at every Madappura. Muthappan himself is seen by devotees as a form of Shiva, and his two theyyam forms – Thiruvappana and Vellattam – are often explained as Vishnu and Shiva together.

The Parassini Madappura has long been associated with the Thiyya community, who conduct the poojas, while the theyyam itself is performed by members of the Vannan community. Unlike classical Kerala temples, the shrine is a white three-storeyed building by the river. Over the years it has grown into one of the most visited places of worship in Kannur district, and Muthappan Madappuras are found wherever people from north Malabar have settled.